Er voor elkaar zijn

Nadia had al lange tijd pijn in haar buik, toen ze in maart 2018 hoorde dat haar buikklachten darmkanker bleken te zijn. Na een moeizaam herstel, zowel fysiek als mentaal, was ze sinds de laatste scan schoon. Haar studievriendin Shahaira hielp haar door de moeilijke periode heen.

Ik wil er voor hen zijn

Nadia: “Voor de kanker was ik druk met van alles en nog wat: mijn dochters, school, stage, sporten, huishouden, sociaal leven. Heel actief. En dan die klap waardoor je ineens de gewone dingen niet meer kunt doen, dat is zo frustrerend. Ik heb het moeilijk gehad met de pijn, de moeheid, de tweede operatie die nodig was door een complicatie en alle onvoorziene gevolgen daarvan. Na de eerste grote schrik van de diagnose - daarna ging ik positief en vol vertrouwen de behandelingen in - was die weerslag heel zwaar. Ik zag het eigenlijk niet meer zitten. Maar toen ik het verdriet in de ogen van mijn dochters zag, heb ik langzamerhand de knop omgezet. Ik moest er voor hen zijn. Voor hen wil ik vechten.”

De krachten van Nadia

Shahaira: “Ze is een doorzetter; ze heeft een enorme kracht die ik altijd bij haar heb gezien. Ik bedoel: ze kreeg de diagnose kanker, maar vond haar propedeuse zo belangrijk dat ze besloot daar nog voor te studeren. En ze haalde het, een paar dagen voor ze werd geopereerd. Hoeveel kracht spreekt daaruit? Dat geeft mij zo veel vreugde, dat die krachten van Nadia altijd aanwezig zijn, ondanks alle tegenslagen. En als ze dan op een gegeven moment zegt: 'Ik wil niet meer leven.' Dan raakt je dat en denk je: waar is haar kracht gebleven?”

“Je bent er nog”

Nadia: “Na de behandeling en die verschrikkelijke tweede operatie zei Shahaira: 'Je bent er nog.' Toen wist ik dat ik mijn gedachten moest veranderen.” Shahaira: “Haar drukke leven stond ineens stil. Je moet opnieuw bedenken waar je plezier uithaalt en energie van krijgt. Nou ja, een beetje thee zetten, eten en kletsen met mij bijvoorbeeld!”

Dankbaar

Nadia: “De dag van de operatie was Shahaira er voor mijn 3 dochters. En de hele periode dat ik in het ziekenhuis lag, was ze bij hen thuis of hadden ze contact via WhatsApp. Ik ben heel dankbaar dat ze voor me klaarstond.” Shahaira: “Dezelfde kracht die jij als moeder hebt, die leeuwinnenkracht, die zie ik ook terug bij je dochters. De oudste zorgt voor de jongste, en de jongste zorgt op haar manier weer voor de oudste. Dat vind ik echt mooi om te zien. Iedereen zorgt voor elkaar, op z'n eigen manier. En Nadia is er op haar manier met videobellen en WhatsAppjes ook voor mij.”

Een wens voor iedereen

Nadia: “Voordat ik de diagnose kreeg, wist ik weinig over kanker en dacht ik dus bij de diagnose gelijk: ik ga dood. Maar de tumor bleek te behandelen en was niet uitgezaaid. En ik leef nog. Gelukkig! Dat het te behandelen is en de gevolgen beperkt blijven, wens ik voor iedereen. Daarom hoop ik dat je meespeelt in de KWF Loterij met zoveel loten als je kunt, zodat we allemaal bijdragen aan betere behandelingen en meer genezing.”