“Hoop doet leven”

Mathieu (44) en Patrick (45) zijn vrienden sinds de lagere school. Zes jaar geleden kreeg Mathieu de diagnose prostaatkanker. Er volgde een achtbaan vol emoties. Een rit die de vriendschap van de twee mannen versterkt, maar ook ingewikkelder maakt.

Nog nooit verteld

Mathieu: “Ik was nog nooit flauwgevallen, maar toen ik de diagnose kreeg, ging ik even ‘out’. Het was prostaatkanker en volgens de uroloog niet te overleven. Even later zat ik zwijgend in de auto met mijn vrouw. Wat nu?!” Patrick: “Ik weet nog als de dag van gisteren dat ik een sms kreeg van Mathieu. Het nieuws kwam binnen als een bom. Twee jonge kinderen en dan dit. Thuis stortte ik letterlijk in van verdriet. Dat heb ik nog nooit verteld.”

Een bijzondere periode

“Met de vriendengroep wilden we iets doen voor Mathieu wat bij hem past. Dus we liepen na zijn operatie met z’n allen de Elfstedentocht om geld op te halen voor prostaatkankeronderzoek. Een zware wandeltocht waar we maanden elke zondag voor trainden. Dat was een bijzondere periode. We hadden echt quality time met elkaar.” Mathieu: “Ook voor vrienden kwam kanker dichtbij toen ik ziek werd. Ze hielpen me er doorheen door me een doel te geven. Dat betekende veel voor mij.”

Opnieuw een klap

“Na de operatie kreeg ik goede uitslagen. Heel raar is dat. Het ene moment ben je bezig met de dood, het volgende ogenblik staat het leven voor je open. Patrick organiseerde een reis naar Ibiza om het leven te vieren. Vlak daarna kreeg ik opnieuw een grote klap: uitzaaiingen. Ik onderging bestralingen, nanotherapie en vijf operaties.” Patrick: “Zoals je merkt, opgeven is voor Mathieu geen optie. Daar heb ik grote bewondering voor. Hoop doet leven.”

Vriendschap

Mathieu: “De achtbaan heeft me wel veranderd. Ik leef bijvoorbeeld meer in het moment en ik zoek minder de drukte op. Dat is moeilijk te begrijpen voor mensen die niet ziek zijn. Vriendschap is daarom voor mij ingewikkelder geworden.” Patrick: “Dat geldt aan twee kanten en is volkomen logisch. Mijn leven dendert in sneltreinvaart verder, terwijl dat van Mathieu stilstaat. Daarom vinden we soms andere dingen belangrijk. Gelukkig kunnen we er goed over praten. Het is een lastige periode. Maar wat er ook gebeurt, we zullen er altijd voor elkaar zijn.”

Stap voor stap

Mathieu: “Het is nu zes jaar na de diagnose. Ik ben er nog dankzij onderzoek en behandelingen die loterijspelers mogelijk maken. Ik heb ook altijd gewerkt aan herstel: sporten, gezond eten, rust nemen. Over de laatste uitslag ben ik tevreden, de bloedwaarde was bijzonder laag. Ik wens vurig dat die onmeetbaar wordt. Pas dan is er geen prostaatkanker meer in mijn lichaam. Stap voor stap komen we verder. De kinderen moeten nog lang een papa hebben, dat staat bovenaan.”

Nieuwe, betere behandelingen

“Net als ik leven er veel mensen met kanker die hopen op zoveel mogelijk tijd met familie en vrienden. Hiervoor zijn nieuwe, betere behandelingen nodig. Daarom vraag ik je: speel ook mee met de KWF Loterij en maak nieuwe doorbraken mogelijk. Geef patiënten zoals ik meer tijd.”